Małżeństwo
Przymierze mężczyzny i kobiety wobec Boga
Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela (Mt 19, 6)

Sakrament małżeństwa jest przymierzem, przez które mężczyzna i kobieta tworzą wspólnotę całego życia, skierowaną ku dobru małżonków oraz zrodzeniu i wychowaniu potomstwa.
Pismo Święte ukazuje małżeństwo jako rzeczywistość obecną od początku historii zbawienia aż po jej eschatologiczne wypełnienie. Już pierwsze karty Księgi Rodzaju przedstawiają stworzenie mężczyzny i kobiety na obraz i podobieństwo Boga, natomiast ostatnia księga Biblii ukazuje pełnię zbawienia w obrazie „Godów Baranka” (Ap 19, 7.9). W całej historii objawienia małżeństwo jawi się jako szczególny znak Bożego planu wobec człowieka. Pismo Święte ukazuje jego ustanowienie przez Stwórcę, cel, znaczenie oraz miejsce w historii zbawienia. Wskazuje również, że wskutek grzechu relacja małżeńska została zraniona, jednak w Chrystusie otrzymała nowe światło i została odnowiona w rzeczywistości Nowego Przymierza.
Małżeństwo ma swoje źródło w zamyśle samego Boga i nie jest jedynie wytworem ludzkiej kultury czy organizacji społecznej. Choć sposób przeżywania małżeństwa zmieniał się na przestrzeni dziejów i był kształtowany przez różne tradycje oraz uwarunkowania społeczne, jego istota pozostaje niezmienna, ponieważ została ustanowiona przez Stwórcę. To Bóg powołał mężczyznę i kobietę do życia we wspólnocie miłości oraz wzajemnego oddania. Dlatego powołanie do małżeństwa jest wpisane w naturę człowieka i stanowi jeden z podstawowych wymiarów jego życia. Od kondycji małżeństwa i rodziny zależy w dużej mierze dobro zarówno poszczególnych osób, jak i całych społeczeństw oraz wspólnoty Kościoła.
Źródłem powołania do małżeństwa jest sam Bóg, który jest Miłością. Człowiek, stworzony na Jego obraz i podobieństwo, został powołany do życia w miłości i do tworzenia wspólnoty opartej na wzajemnym darze z siebie. Miłość kobiety i mężczyzny odzwierciedla miłość Boga do człowieka, dlatego posiada wyjątkową godność i wartość. W oczach Stwórcy jest ona dobra i błogosławiona. Nie zamyka się jedynie w relacji małżonków, lecz z natury pozostaje otwarta na przekazywanie życia oraz współpracę z Bogiem w dziele stworzenia. Wyraża to Boże błogosławieństwo zapisane na kartach Księgi Rodzaju: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną” (por. Rdz 1,28).
Opis stworzenia ukazuje również, że mężczyzna i kobieta zostali stworzeni dla wzajemnej wspólnoty. Samotność człowieka nie odpowiada zamysłowi Boga, dlatego Stwórca daje mu kobietę jako równą godnością towarzyszkę życia. Pismo Święte wyraża tę prawdę słowami: „Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2,24). Jezus Chrystus, odwołując się do tego fragmentu, potwierdza pierwotny zamysł Boga wobec małżeństwa i podkreśla jego nierozerwalność: „A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało” (Mt 19,6). W ten sposób ukazuje, że jedność małżonków nie jest jedynie więzią prawną czy społeczną, ale głęboką wspólnotą osób, zakorzenioną w Bożym planie stworzenia.
Formalności w naszej parafii
Narzeczeni zgłaszają się do kancelarii parafialnej najpóźniej trzy miesiące przed planowaną datą ślubu w celu spisania protokołu przedślubnego.
- aktualne metryki chrztu (ważne 6 miesięcy, z adnotacją o bierzmowaniu)
- dowody osobiste
- zaświadczenie o ukończeniu katechez przedmałżeńskich i spotkań w poradni rodzinnej
- zaświadczenie z USC do ślubu konkordatowego (ważne 6 miesięcy) lub akt ślubu cywilnego
- świadectwo katechizacji szkolnej
Zapowiedzi
Zapowiedzi przedślubne głoszone są w parafiach zamieszkania narzeczonych przez dwie kolejne niedziele. Kto wiedziałby o przeszkodach uniemożliwiających zawarcie małżeństwa, zobowiązany jest zgłosić je w kancelarii.